← 诗藏首页

晁采

唐代诗人 · 共 23
晁采,小字試鶯,大曆時人,少與鄰生文茂約爲伉儷。及長,茂時寄詩通情,采以蓮子達意,墜一於盆,踰旬,開花並蒂。茂以報采,乘間歡合。母得其情,歎曰:“才子佳人,自應有此。”遂以采歸茂。詩二十二首。
寄文茂
清丽闲适淡雅
秋日再寄
清丽闲适淡雅
春日送夫之長安
感伤惆怅离别
雨中憶夫 一
清丽闲适淡雅
雨中憶夫 二
清丽闲适淡雅
子夜歌十八首 一
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 二
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 三
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 四
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 五
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 六
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 七
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 八
豪迈豁达闲适
子夜歌十八首 九
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十一
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十二
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十三
清丽闲适淡雅
子夜歌十八首 十四
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十五
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十六
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十七
孤独惆怅忧愁
子夜歌十八首 十八
婉约哀怨忧愁